Yoda the Jedi Master

             เมื่อแสงสว่างมาถึงที่ใด ที่นั่นก็ย่อมต้องมีความมืดอยู่ ฉันนั้น ย่อมไม่มีที่ใดที่มีแต่แสงสว่างทั้งหมด (ไม่งั้นร้อนตายและยังแสบตา) และเมื่อปรมาจารย์โยด้าของเราเริ่มเข้าสู่วัยอันสมควร (แตกหนุ่ม) Force เริ่มแกร่งกล้า เริ่มการกระทำชำเรา สัตว์ต่างๆที่อยู่รอบกายท่าน (ตุ๊กตา) และก่อนที่ Force จะเข้ามาครอบคลุมจิตใจของท่านอาจารย์โยด้าไปมากกว่านี้ และจะทำให้ข้าพเจ้าควบคุมไม่ได้ ทางข้าพเจ้าและท่านแม่ จึงได้หาคู่ปรับให้กับท่าน เพื่อที่จะสมดุลพลังของท่าน จึงเป็นที่มาของการกำเนิด "ราชาด้านมืด"           

            แน่นอนว่าทุกท่านที่ได้ดู Star wars คู่ปรับของท่านอาจารย์โยด้านั้นคือ Dark Sideous หรือ ไอ้เอมเพอร์เร่อหน้าแก่ และแน่นอนอีกว่าผมคงไม่หาปั๊กอีกตัวแล้วตั้งชื่อว่า ดาร์ธซีเดียสหรอกนะ ถึงแม้หน้าตาจะคล้ายๆกันก็ตาม......โหดและแก่ไปหน่อยพี่.....          

            หลังจากที่ได้ดูภาค Revenge of the Sith ในภาคที่สาม ตอนที่ ท่าน Chancellor Palpatine ต่อสู้กับ Master Windu (ไอ้โล้นซ่า) ทำให้หน้าเหี่ยวขึ้น จนต้องนำฮู๊ดจากเสื้อคลุมที่เตรียมไว้มาคลุมหัวล้านที่ล้านกว่าเก่าเพราะโดนไฟฟ้าดูด ขณะนั้นเองมีคนหนึ่งคนได้กระโดดเข้ามาช่วย ท่านพอลพาทีนไว้ได้ และตอนนั้นเองก็ได้กำเนิด ซุปเปอร์ตัวละครดาวร้ายอมตะตลอดกาลขึ้นมา หลังคำพูดว่า "Rise, Lord Vader." - Palpatine นั่นก็คือท่าน ดาร์ธ เวเดอร์ หรือ ไออ้อนแมน ภาคอวกาศ นั่นเอง เอาล่ะมาดูประวัติคร่าวๆของท่านลอร์ดกัน         

           "ข้าพเจ้ามีนามเก่าว่า อนาคิน สกายวอล์กเกอร์ ขณะนี้ข้าพเจ้าอายุย่างสี่สิบ ข้าพเจ้าเกิดที่ดาวทาทูอีน ดาวที่มาแต่ทะเลทรายและมนุษย์ต่างดาวหน้าตาประหลาดและบาร์ยอดนิยมที่มีฝาแฝดใส่เสื้อสีดำสี่คนเล่นเพลงเดิมซ้ำไปซ้ำมา

              ตั้งแตข้าพเจ้าจำความได้ข้าพเจ้าก็อยู่กับแม่เพียงสองคน เราแม่ลูกเกิดมาเป็นทาส.....ซึ่งมันก็เหมือนหลายๆคนที่เกิดในดาวดวงนี้ที่ต่างก็เป็นทาสเช่นกัน ทุกๆคนต่างไม่มีความคิดที่จะหนีหรือปลดจากการเป็นทาส เพราะดูยังไงคงไม่มีทาง ดังนั้นเราต่างยอมรับในชะตากรรมของเรา"           

              "หลังจากที่ข้าพเจ้าและมารดาของข้าพเจ้า โดนขายไปอยู่กับ วัตโต้พ่อค้าของเก่า (ที่ดูๆไปเหมือนแมลงวันยักษ์สีฟ้าๆ) เพราะนายเก่าแพ้พนันการแข่งขันรถซิ่งหน้าพาเลซ ข้าพเจ้าก็เริ่มที่จะเรียนรู้การซ่อมสื่งของและเรียนวิชาช่างไปด้วย ด้วยการทำงานเป็นลิ่วล้อของวัตโต้ ซ่อมโน่นแกะนี่ และแล้วข้าพเจ้าก็ได้ค้นพบตัวเอง.......ข้าพเจ้าเก่งในเรื่องการประดิษฐ์คิดค้น จนถึงขนาดที่ข้าพเจ้าคิดเข้าข้างตัวเองว่า เป็น เอดิสัน สอง (ไม่ใช่ เอดิสัน เฉิน) หลังจากนั้นมาข้าพเจ้าก็เรื่มที่จะทำการทดลองประดิษฐ์สื่งของเครื่องใช้ต่างๆ ตั้งแต่ หลอดไฟ วิทยุ ดีวีดี จนไปถึงปั๊มซีดีขายให้มนุษย์ต่างดาวและนักล่าค่าหัวแถวนั้น รวมไปทั้งหุ่นยนต์แปลภาษากาแลคซี่ (ที่ตอนหลังแม่งพูดมากฉิบเป๋ง จนต้องเอาไปบริจาค)"         

               "ผ่านการทำงานไปได้ไม่นานข้าพเจ้าเริ่มที่จะฝันแปลกๆ ในฝันนั้นข้าพเจ้าเห็นบุรุษแต่งตัวเหมือนนักบวชนอกนิกาย ข้างกายเหน็บท่อนประหลาดสีเงินๆไว้ แต่สิ่งนั้นกลับไม่เหมือนไฟฉายของยามหน้าหอพัก มันทำให้ข้าพเจ้าสงสัยมาก...ข้าพเจ้าฝันแบบนั้นวนไปมา....... แต่ที่แย่กว่านั้นข้าพเจ้าเริ่มฝันร้าย................ข้าพเจ้าฝันว่ามารดาของข้าพเจ้าโดนทำร้าย ท่านโดนลักพาตัวไปไกลแสนไกลและโดนทรมานอย่างโหดเหี้ยมในระหว่างที่โดนพาตัวไป............ข้าพเจ้าต้องช่วยท่าน........ข้าพเจ้าต้องช่วยท่านให้ได้ ข้าพเจ้าสบถกับตัวเองในฝัน..............................แต่สุดท้าย.........................ข้าพเจ้ากลับไม่สามารถที่จะช่วยท่านไว้........ทำไม...........ท่านเสียชีวิตในอ้อมกอดของข้าพเจ้า......เลือดอุ่นๆของท่านที่ไหลออกมาจากริมฝีปากที่ไหลมาตามแรงดึงดูดของโลกจนมาถูกแขนของข้าพเจ้าแต่ทำไม...............มันกลับไม่อุ่นอย่างที่มันควรจะเป็น เพราะเหงื่อที่ไหลออกมาตามหน้าผากของข้าพเจ้าเย็นกว่า?   หรือเพราะความกลัวที่ต้องเสียท่านไปทำให้ความอบอุ่นที่ข้าพเจ้าเคยได้รับจากมารดาหายไปพลัน........ข้าพเจ้าไม่สามารถไปช่วยท่านได้ทัน..........ข้าพเจ้าอ่อนแองั้นหรือ?.......คำถามต่างๆ มากมายวิ่งเข้ามาในหัวข้าพเจ้าเหมือนจรวดติดบั้งไฟ..........ทันใดนั้นทุกอย่างวูบหาย ข้าพเจ้าตื่นขึ้นมากลางดึกพร้อมเหงื่อที่แตกพลั่กเหมือนน้ำ.........ตอนนั้นเองที่ข้าพเจ้าเริ่มมีความคิดที่จะปลดตนเองและแม่ของข้าพเจ้าจากการเป็นทาสและพาท่านออกไปจากดาวดวงนี้ไม่ว่าวิธีใดก็ตาม" 

จบตอน